LETRAS GALEGAS ANDAINA

Entrevista a Xosé Manuel Pereiro

2011-05-12T13:22:00.000+02:00

ENTREVISTA DE 6º EP A XOSÉ MANUEL PEREIRO (IRMÁN DE LOIS PEREIRO)

¿Que lle gustaba ler de pequeno?

Cando era neno non había moitos libros para rapaces. Lía versións de clásicos xuvenís adaptadas.

¿Cales eran os seus cómics favoritos?

Tintin e Asterix

¿Que víades na tele?

Non tivemos televisión na casa ata que Lois cumpriu os sete anos. E soamente había unha cadea, que non emitía polas mañás. E algúns programas estaban clasificados cun ou dous rombos, que indicaba que non eran para menores. Ou sexa que non había moito que ver. Viamos series como Rin-tin-tin, unha serie do oeste que protagonizaba un can moi listo, El llanero solitario (un heroe enmascarado, tamén do Oeste) e Furia (outra dun cabalo que tamén era ben listo). Cando xa eramos rapaces gustábanos moito Estudio Uno, que eran obras de teatro, Superagente 86 (un espía moi parvo) e as películas de cine clásico que botaban pola noite (cando non tiña rombos)

¿Cales eran as asignaturas que máis lle gustaban no colexio? ¿E as que menos?

As que máis, historia e literatura. A que menos, matemáticas

¿Cal foi o seu primeiro poema? ¿Sobre que trataba?

Imaxino que os primeiros poemas rompeunos, como todos. Os primeiros que conservou son os que agora están nos seus libros, e que fixo aos 15 ou 16 anos, máis ou menos.

Tivemos a sorte de ter dous encontros no cole cun dos amigos de Lois; o escritor Manuel Rivas. ¿Que foi o que vos unía para decidir crear xuntos a Revista Loia? ¿Cales eran os vosos obxectivos? ¿Faciades vós todo?

Estabamos estudiando en Madrid, e o ambiente cultural non era moi alá. Uniunos o feito de ser galegos e de caernos ben. Rivas e eu fixémonos amigos o primeiro día de clase en Periodismo, e ao pouco decidimos facer unha revista porque el era escritor, e eu tiña un irmán poeta.

¿Cando estabades en Madrid que era o que máis lle gustaba da cidade? ¿E o que máis botaba de menos de Galicia?

O que más lle gustaba de calquera sitio era observar xente e situacións. De Madrid, que entón podíase ver cine e concertos que en Galicia non se podía. O que menos, os madrileños.

¿Cales eran os seus escritores favoritos?

Os simbolistas franceses, Baudelaire, Rimbaud, e logo os centroeuropeos: Kafka, Rilke, e Castelao, Fole, Cunqueiro e Manuel Antonio. Cando foi maior, tiña un abano de gustos moi amplo, de Thomas Bernhard a Shakespeare.

¿Cales eran os seus grupos ou cantantes favoritos?

Tamén en música era moi aberto. Os primeiros discos que lle gustaban eran os de David Bowie, Lou Reed, grupos alemáns como Kraftwerk, pero despois desde Siniestro Total ao punk e o after-punk británico pasando por compositores clásicos como Erik Satie ou Sibelius

¿Como conseguía enterarse das novidades musicais e cinematográficas para estar sempre á última e ser un referente?

Tendo as orellas e os ollos abertos, mirando en revistas, aproveitando os discos que traían os seus compañeiros que viaxaban ao estranxeiro. Antes botaban en TVE moito cine clásico de calidade, e despois vendo programacións na Filmoteca e en cineclubs. Desenvolveu un auténtico radar para a vangarda de calidade grazas a ter sede de cousas novas e gusto para o que tiña calidade

Nunha foto aparece facendo autostop na Bretaña Francesa ¿Era aventureiro?

Gustáballe viaxar, e atopar situacións curiosas, desde bares de galegos en Amsterdam ata concertos de grupos punk en Berlín. As viaxes facíaas para coñecer os territorios literarios dos seus autores favoritos. Foi a Irlanda a coñecer os lugares de Joyce, ou a Bélxica os de Tintín. Nesa foto ía a Ruán a ver a casa de Gustave Flaubert.

¿Por que cres que se lle consideraba un poeta independente, “punk”?

Porque o seu único compromiso era coa poesía, non cos círculos e os ambientes literarios, por moito que tivese amigos escritores. E porque daquela, case todos os escritores eran profesores. Pero el era tan punk como dandy elegante.

¿Isto puido influír en que non puidese publicar un libro de seu ata 1992?

Efectivamente, por iso tardou moito tempo en poder publicar.

Eu quería preguntarche por cando viviu na Coruña. ¿Que era o que máis lle gustaba da nosa cidade? ¿E o que menos?

O que máis, os amigos que tiña, e o ambiente creativo que había cando veu, a comezos dos 80, e que foi a menos nos 90 porque todo o que cheirara a galego ou a novedoso parecía sospeitoso para o poder. Tamén lle gustaba a cidade en si, desde que viñamos de pequenos a veranear. O xardín de sAn Carlos, o porto (cando se podía pasear por el), os cafés. O que menos, o carácter estirado dalgúns coruñeses.

Nas fotos soe levar complementos na roupa ... ¿era coqueto?

A verdade é que moito. Antes de saír da casa sempre escollía que poñerse e que libreta coller para escribir, dependendo do que quería escribir.

¿Que queriades conseguir coa revista La Naval?

Facer unha revista como a que nos gustaría que houbese nos kioscos, e que non había. Promover o tipo de cultura que nos gustaba, non a que promocionaban outros. E demostrarnos a nós mesmos e sobre todo á xente doutros sitios que aquí, na Coruña e en Galicia, tamén pasaban cousas interesantes e divertidas.

¿Poderías dicirnos moi brevemente o que é o “atlantismo”?

Reivindicar a cultura do Norte, a néboa, o mar tempestuoso e non as praias con olor a protector solar. Estabamos orgullosos de ser uns bárbaros do norte e non clientes de “chiringuitos playeros” con bermudas. Eramos como góticos, pero en bruto, e sobre todo, con moita ironía.

¿Que sentiches cando soubeches que ía adicárselle este ano o Día das Letras Galegas?

Unha alegría inmensa por el, porque era a oportunidade de dar a coñecer a súa obra e de deixar sentado que, por unha parte, como dixo Rivas, era o clásico que tiña a literatura sen sabelo e por outra que se convertiría en un autor popular, sobre todo entre a xente nova e na que fóra de Galicia non se entera do que aquí hai.

Nova descripción de Lois

2011-05-11T10:42:00.006+02:00

Lois Pereiro naceu en 1958 e morreu 1996. Parece que era un tipo alto. A súa cara era coma un conxunto de ángulos. Viaxou moito e sabía varios idiomas.

Escribiu ata a súa morte poesía.

Bibliografía de Lois Pereiro

2011-05-10T15:27:00.006+02:00

BIBLIOGRAFÍA XERAL:

De amor e desamor. Edicións do Castro(1984).
De amor e desamor II. Edicións do Castro (1985).
Poemas:1981-1991. Edicións Positivas,S.L.(1992)/Poemas 1981-1991 (reed. Positivas).
Poesía ultima de amor e enfermidade(1992-1995). Edicións Positivas S.L.(1995)/Poesía ultima de amor e enfermidade (reed. Positivas).
Poemas para unha loia. Espiral Maior (1997).
Conversa ultra marina (Positivas).
Collected Poems (Small Station Press, trad. Jonathan Dunne).
Obra completa. Lois Pereiro (Libros del Silencio, trad. Daniel Salgado).
Poesia completa (Xerais, ed. Ana Acuña).
Modesta proposicion para renunciar a facer xirar a roda hidraulica dunha cilica historia universal da infamia e outros ensaios. (Xerais, ed. Fran Alonso).
Náufragos do paradiso (Galaxia).
Antoloxía (Galaxia).
Antoloxia consultada da poesia galega 1976-2000. Tris Tram 2003
Luzes de Galiza nº 28. Ano 1997. "A vida e a furia". Entrevista con Lois Pereiro e textos homenaxe de diferentes autores e amigos.

BIOGRAFÍAS E ENSAIOS:

Radio grafía do abismo. (Antón Patiño, Espiral Maior).
Dicionario de sombras. (Antón Patiño, Espiral Maior).
Lois Pereiro: náufrago do abismo. (Marcos Calveiro, Xerais).
Lois Pereiro: vida e obra. (Iago Martínez, Xerais).
Le mot juste. (Antón Lopo, Galaxia).
O negro leite da aurora. Viaxe á xeografía lírica de Lois Pereiro. (Jose Luis Calvo e Carlos Gegúndez, Toxosoutos).
Fotobiografía sonora. (varios, inclúe dous discos cunha homenaxe musical).

AUDIOLIBROS:

Lois Pereiro ao vivo. (Xerais).

BANDA DESEÑADA:

Lois Pereiro. Novela gráfica. (Jacobo Fernández Serrano, Xerais).

Descripción Lois Pereiro

2011-05-10T09:26:00.005+02:00

Naceu en Incio Monforte de lemos no ano 1958. Tiña o pelo castano e curto a sua cara era ovalada, e os seus ollos marróns tiña o nariz alargado e puntiagudo, a sua boca era grande,o tronco era alargado e delgado. As suas pernas eran longas. Estudou en Madrid, París, Berlín, e Coruña. Enfermou gravemente. Isto fixo que morrera moi xoven. A os 38 anos. Adicabase a escribir poemas tristes, de amor, de morte, de enfermidades. El pensaba no hospital que xa chegara a súa hora de morrer e quiso que puxeran o poema que escribiu no hospital.

Que era:

"Cuspídeme enriba cando pasedes diante do lugar onde eu repouse

enviandome una húmida mensaxe de vida e furia necesaria."

Descripción feita por Carly, Candela, Ire, Noa, María

BIOGRAFÍA LOIS PEREIRO

2011-05-09T21:48:00.001+02:00

LOIS PEREIRO NACEU EN MONFORTE DE LEMOS EN 1958. COMEZOU A ESCRIBIR CON 15 ANOS.

MARCHOU A MADRID CANDO TIÑA 17 ANOS, CO SÉU IRMÁ.

ESTUDOU CIENCIAS POLÍTICAS E SOCIOLOXÍA.

POUCO DESPOIS VOLTOU A MONFORTE PARA TRABALLAR NA EMPRESA FAMILIAR, ADICADA AO VIDRO.

REGRESA A MADRID PARA ESTUDAR LINGUA INGLESA, FRANCESA E ALEMÁ.

ALÍ FUNDOU A REVISTA LOIA XUNTO A ANTÓN PATIÑO, MANUEL RIVAS E O SEU IRMÁN XOSÉ MANUEL PEREIRO.

CARA A 1981 MARCHA A VIVIR Á CORUÑA, ONDE SE UNE Á REVISTA LA NAVAL.

PUBLICARÍA EN 1997 OS OITO CAPÍTULOS DA NOVELA CORTA NÁUFRAGOS DO PARADISO.

GAÑA O CONCURSO NACIONAL DE POESÍA O FACHO.

VIVIRÁ FUNDAMENTALMENTE DO XORNALISMO.

TRABALLOU COMO TRADUTOR DO ALEMÁN, FRANCÉS E INGLÉS DE DOBRAXE DE CINEMA E, SOBRE TODO, DE TELEVISIÓN.

TAMÉN LLE PUXO LETRAS ÁS MELODÍAS DO GRUPO PUNK RADIO OCÉANO, QUE O SEU IRMÁN LIDERABA.

LOIS PEREIRO MORRE POUCO DESPOIS, EN 1996.

Así vemos a Lois Pereiro

2011-05-09T10:28:00.006+02:00

Naceu o 16 de febreiro de 1958, tiña o pelo longo e castano. A mayoría das veces levaba gafas de sol. O nariz a tiña moi picuda, e tamén a barbilla. Aos 17 anos xa recitaba poesías nas discotecas.

Sabia falar en ingles, francés é alemán. Morreu moi novo pola intoxicacion do aceite de colza. Parecia que el quería morrer, porque escribía moitos poemas sobre a morte. Morreu o 24 de maio

de 1996, no cuarto 627 do Hospital Juan Canalejo o día que se fixo a sentencia do caso da colza.

Noelia, Paula, Zeltia, Mariña e Alma

DESCRIPCIÓN LOIS PEREIRO

2011-05-05T15:32:00.008+02:00

Lois Pereiro criouse en Monforte de Lemos.Foi moi bo poeta e este ano adicanselle as Letras

Galegas.

Non era nin moreno nin pálido,era bastante fraco. Tiña a boca pequena,tiña o queixo afiado.

Participou en libros de amor e desamor.Cando se enterou de que ía morrer,obsesionouse cos poemas sobre a morte (morreu por tomar aceite de colza.)Morreu en 1996.

E...

FIN

Esto o fixemos:

Dani b. David Juan Rodrigo y Pedro.

Así vemos a Lois Pereiro

2011-05-04T15:01:00.007+02:00

Lois Pereiro tiña o pelo marrón e longo, con flequillo. Era moi branco de pel e usaba gafas de sol para protexerse. Tiña o naris moi longo e afiado, a boca moi longa e o queixo moi puntiagudo.

Era moi fraco porque estaba moi enfermo.

Morreu aos 38 anos de idade porque tomou un aceite que estaba contaminado que se chamaba aceite de colza. Naceu en Monforte e con 17 anos foise a estudar a Madrid.

Pola sua enfermidade nos anos 80 voltou a Galiza. Escribía, cando estaba enfermo, un montón de poemas sobre a morte.

Economía e Pensamento na época de Uxío Novoneyra

2010-05-14T11:24:00.003+02:00

ECONOMÍA E PENSAMENTO NA ÉPOCA DE UXÍO NOVONEYRA. AULA 6º EPO.

Momento histórico na época de Uxío Novoneyra

2010-05-14T11:07:00.003+02:00

MOMENTO HISTÓRICO DE UXÍO NOVONEYRA. AULA 5º EPO

INFORMACIÓN SOBRE O ENTORNO XEOGRÁFICO NA VIDA DE UXÍO NOVONEYRA

2010-05-14T09:54:00.009+02:00

Situación xeográfica en Parada do Courel

Situación xeográfica en Lugo

Situación xeográfica en Madrid

Situación xeográfica en Santiago

Biografía de Uxío Novoneyra pola aula de 1º EPO

2010-05-14T09:29:00.005+02:00

Nace o 19 de Xaneiro de 1930 en Parada de Moreda, aldea do Courel (Lugo). Ós 15 anos trasládase á cidade de Lugo para estudar o bacharelato e coñece ao poeta Manuel María. Catro anos máis tarde trasládase a Madrid para estudar Filosofía e Letras. Alí publica os seus primeiros poemas en castelán.

No ano 1952 volve a Galicia para facer a mili en Lugo e relacionase con Manuel María, Ramón Piñeiro, Carlos Maside e Otero Pedrayo que o animan a comezar a escribir en galego.

Dende os 23 ata os 32 anos enferma e volve a vivir no Courel mentres se cura. Aí comeza a escribir en galego: "Os Eidos".

Aos 32 anos trasládase de novo a Madrid e traballa na radio e na televisión en programas relacionados coa poesía. Volve a vivir por terceira vez no Courel para coidar aos seus pais, xa enfermos.

Coñece neses tempos en Lugo a Elva Rei, coa que casa en 1973. Nesta época escribe Os Eidos (2), ampliación da súa primeira obra con debuxos de Laxeiro. Ten tres fillos: Branca-Petra, Uxío e Arturo.

Aos 53 anos vai vivir a Santiago de Compostela onde escribe moitos libros, como: "O Cubil do Xabarín", "Gorgorín e Cabezón" e "Ilda , o Lobo, o Corzo e o Xabarín", que son libros para nenos e nenas.

Morre o 30 de Outubro de 1999 na cidade de Santiago.

Fotos do entorno xeográfico na vida de Uxío Novoneyra

2010-05-13T18:08:00.010+02:00

Uxío Novoneyra nace en Parada do Caurel.

En Lugo estudia o bacharelato.

Traballa na radio en Madrid.

É o Presidente da Asociación de escritores en lingua galega. En Santiago de Compostela.

SE O PASADO É PASADO

2010-05-12T09:41:00.003+02:00

Se o pasado é pasado =7 sílabas

I o presente é o urgente =6 sílabas

por qué inda busca a xente =7 sílabas

aquil soño clausurado =8 sílabas

Vido visto ver Santiago =8 sílabas

I esa cuestión non resolta =8 sílabas

Fago camiño de volta = 8 sílabas

Camiño de volta fago =8 sílabas

Camiño de volta fago =8 sílabas

Volvo do cabo do Mundo =8 sílabas

Terra só en ti me fundo =8 sílabas

é a certeza que trago. =7 sílabas

ANALISE MÉTRICO

Todos os versos son de arte menor

1 estrofa:consonante, riman 1-4 e 2-3

2 estrofa :consonante riman 1-4 e 2-3

3 estrofa :consonante riman 1-4 e 2-3

Analise métrica feita por Manzanilla : Cris, Marina, Matilda, Ramón e Carlos.

PORTA XORDA

2010-05-12T09:23:00.004+02:00

As aves da tua morte foron os muricegos que non vira 18 silabas asonante M
en todo o ano. 4 silabas asonante m
Por iles soupen que e certo. 8 silabas asonante m
E certo!e certo!e certo!e certo!e certo! 11 silabas Asonante M

As palazadas por dubida entre certeza quer vir o pranto 18 silabas asonante M
como o peso de prumas inda quentes dos derradeiros 16 silabas consonante M
paxariños mortos 6 silabas consonante m
de todalas anduriñas que cairon o irse. 13 silabas consonante M

Como os homiños morren os eroes 10 silabas consonante M
non se funden Os Andares nin nada. 10 silabas asonante M
A mesma door xa afroxa a gorxa o de correr polo pranto baixiño. 19 silabas asonante M
E nin inda agora nin para ti teño outra voz. 13 silabas consoante M

ANÁLISE MÉTRICA

Primeira estrofa riman o terceiro e o cuarto verso rima consoante .
Segunda estrofa riman o segundo e o terceiro verso rima asonante
Terceira estrofa riman o terceiro e ocuarto verso rima asoante.

Analise métrica feita por Luís, Lupe, María F, Nicolás e Paula.

PORTA XORDA

2010-05-11T15:46:00.005+02:00

PORTA xorda cravada a forza que o pulosabe! 14sílabas
Dente puño teso a premer valeiro! 11sílabas
Cando volva o vento 6 sílabas
Serás ti Libertá ou soamente abalar de árbores? 15- 1=14 sílabas

Rota a corda que tempera a forza do sino 13 sílabas
Un pobo enteiro rébrese no tempo 11 sílabas
Folga Xeral contra da Historia. 9 sílabas.

Compría agouxarse en calquer ichó 9 + 1 = 10 sílabas
Mais seguín fora a xistra 7 sílabas
Velando norde estrela brillo atuido 14 sílabas
Alguén chama. Alguén agarda 9 sílabas
Corazón tente 5 sílabas
Sostén a gran nembranza. 7 sílabas

ANÁLISE MÉTRICO:

De arte M:1,2,4,5,6,7,8,10 e 11.

De arte m:3,9,12 e 13.

Son versos soltos e riman o 3 e o 6 consonante.

Versos:13.

Estrofas:3.

Andrés, Análise métrico feito por Chocolate con Churros: Uxía, Laura P, Santi, Sofía V

FIANDEIRA NAMORADA

2010-05-11T15:37:00.007+02:00

FIANDEIRA namorada 7
Que fïas detralo lume 7
cos ollos postos nas chamas 8
roxiñas brancas i azuis. 8

Fiandeiriña que fías 6
Nas noites do longo inverno 8
As liñas máis delgadiñas 8
Que o fríó do pensamento.8

Cai a neve branca fora 7
Riba dos teitos calada 8
Metras ti fías e soñas 8
Nunha cousiña lonxana…8

ANÁLISE MÉTRICO
Son todos os versos de arte menor.
Na primeira estrofa riman o primer e o tercer verso con rima asonante.
Na segunda estrofa riman o segundo e o cuarto verso con rima asonante.
Na terceira estrofa riman o segundo e o cuarto verso con rima asonante.

Ana, Carmen, Fiandeira namorada analizada por Nacho, Inés, Sofía G

An

2010-05-07T15:27:00.003+02:00

VAI POLO MONTE O CAMINO

Vai polo monte o camino
Outeando como un louco
Polos caborcos do val
I as poxas do taramouco.

Cruza solo a serra toda
Sin levar outra compaña
que a gran presencia do ceo
sobre o silencio da braña.

Eu non sein para onde vai
Méntras o quedo mirando.
Sólo sein que eilí se compre
O soño que estoun soñando…

ANALISE MÉTRICO
Na primeira estrofa riman o segundo e o cuarto verso con rima consoante.
Na segunda estrofa riman o segundo e o cuarto verso con rima consoante.

Na segunda estrofa riman o segundo e o cuarto verso con rima consoante.
Na terceira estrofa riman o segundo e o cuarto verso con rima consoante.

.
ceras

Descrición de Uxío Novoneyra polo equipo Magnum 3º EPO

2010-05-06T15:05:00.023+02:00

Trazos psicolóxicos:

Naceu no ano 1930, no Caurel, en Prada de Moreda. Foi fillo de labregos. O seu primeiro libro titulouse: Os Eidos. En 1973 casou con Alba Rei e tivo tres fillos unha nenas e dous nenos: Branca-Petra, Arturo e Uxío. Foi a estudar bacharelato en Lugo. E morreu en 1999.

Trazos físicos:

Ten barba e bigote branco. Ten a pel clariña e ollos marróns. Ten pouco pelo de cor branco. Soe ir moi elegante.

Descrición e caricatura realizada por:
Lucia Marras, Alba Vidal, Auria, Juan e Daniel.

Descrición de Uxío Novoneyra polo equipo Krustaceo Krujiente 3º EPO

2010-05-06T15:03:00.019+02:00

Trazos físicos:

Ten o pelo branco, barba branca, e tamén ten bigote branco. Sempre vai vestido elegante.

Trazos psicolóxicos:

Escribiu poemas, traballou en programas da tele. Morreu en 1999, casou con Alba Rei e tivo 3 fillos chamados Branca-Petra, Arturo e Uxío. Naceu en Prada da Moreda no Caurel o 1930. Tiña unha familia en Marregos. Os seus pais eran Xosé Nova López e Manuela Neira Bello.

Descrición e caricatura realizada por:
Sara, Lidia, Javi, Pedro F., Nico e Alba Soto.

Descrición de Uxío Novoneyra polo equipo Kangreburguer 3º EPO

2010-05-06T14:48:00.020+02:00

Trazos físicos:

Ten a barba e o bigote brancos. O nariz grande e as orellas tamén e o pelo branco. Leva gafas cando le e vai vestido moi elegante. Ten un pouco de calva, sempre esta serio. Ten os ollos marróns escuros.

Trazos psicolóxicos:

Os seus pais foron Xosé Novo López e Manuela Neira Bello. Naceu no Courel en 1930. Fixo poemas e calígrafos. Casou con Elva Rei e tivo tres fillos: Branca-Petra, Arturo e Uxío. Traballou en radio e T.V. Aos 19 anos marchouse a Madrid para a facultade. En 1952 fixo o servizo militar e coñeceu a Manuel Maria. Gustáballe a natureza e defendeu o galego. Morreu en 1999 en Santiago de Compostela.

Descrición e caricatura realizada por:
Mateo, Clara, Antón, Elisa, David e Martín P.

Descrición de Uxío Novoneyra polo equipo Minicerebros 3º EPO

2010-05-06T14:44:00.027+02:00

Trazos físicos:

Ten os ollos marróns, barba, bigote e pel branca. Non é nin gordo nin fraco e viste elegante. Ten a nariz grande e unha calva.

Trazos psicolóxicos:

Naceu no ano 1930 e morreu no ano 1999. Pasou moita da súa vida no Courel. Tivo tres fillos que se chaman: Branca- Petra, Uxío e Arturo. Cando se casou con Elba Rey claro. Logo con 19 anos foise a Madrid e apuntouse á facultade de Madrid. Alí matriculouse por ouvinte na carreira de filosofía e letras. En 1962 foise a traballar a tele e a radio en Madrid.

Descrición e caricatura realizadas por:

Alba Souto, Noa, Mario, Pedro S. e Carmen.

Descrición de Uxío Novoneyra polo equipo Frikigalegos 3º EPO

2010-05-05T15:43:00.017+02:00

Trazos físicos:

Tiña bigote e barba branca, soia ir elegante con traxe e garabata. Tiña os ollos marróns e o pelo branco, máis a pel branca. Non e gordo nin fraco e ten un nariz gordo e longo.

Trazos psicolóxicos:

Naceu dunha familia de labregos, tivo tres fillos: dous nenos e unha nena, traballa na Asociación de Escritura da Lingua Galega. Escribiu moitos libros na súa terra: O caurel, ten a voz poderosa e grave. Sempre falaba Galego.

Descrición e caricatura realizadas por:
Balta, Claudia, León Felipe, Lucía F. e Martín G.

Momento Histórico: Feitos destacados

2009-05-15T11:59:00.006+02:00

MOMENTO HISTÓRICO

1914 -1918 -1920: I GUERRA MUNDIAL

Ø Segundo maior conflito do século XX: perda da hexemonía europea: morreron millóns de xóvenes.

Ø Contendentes iniciais: Francia, Reino Unido e Rusia contra Alemaña, Austria-Hungría, Bulgaria e Turquía.

Ø Desencadéante: o asasinato do Arquiduque de Austria en Saraxevo.

Ø Neste momento nace Ramón, nun momento de moita inquedanza política en Galicia: ideoloxicamente, pásase do “rexionalismo” ao “nacionalismo” polo nacemento das Irmandades da Fala que reivindican o autogoberno e a cooficialidade do idioma galego.

Ø 1920: ditadura de Primo de Rivera.

Naceu o 31 de xullo do 1915,Ármea Láncara (Lugo) morre en Santiago de Compostela o 27 de agosto de 1990.

1923-1933: SEMINARIO DE ESTUDOS GALEGOS E II REPÚBLICA

En 1923 constitúense o seminario de estudos galegos coa finalidade de
analizar e divulgar as manifestacións de cultura galega, así como atender a formación de investigadores. Vicente Risco, Fermín Bouza Brey e Ramón Otero Pedrayo son algúns estudosos, que ofrecen os seus mellores froitos dos primeiros anos.
Entre 1924 e 1928, Ramón Piñeiro cursou en Lugo o bacharelato elemental. Quedou impresionado ao decatarse de que o idioma de campesiños que a escola desprezaba era tan apto coma o castelán para as sutilezas da poesía.
En 1933 proclámase a II República logo de gañar as eleccións democráticas.
O 28 xuño , o Estatuto de Autonomía de Galicia é votado cun 92%de votos a favor.

Nesta época esperanzadora, Ramón entra en contacto con figuras

senlleiras do Partido Galeguista. Cando en 1931 se proclamou a II

República, o galeguista Lois Peña Novo foi falar á vila nun mitin

que acabou de espertar as simpatías do mozo de Armea polo

movemento que o orador defendía.

1933-1939: II REPÚBLICA ESPAÑOLA-GUERRA CIVIL

28 de xuño de 1936: o Estatuto de Autonomía de Galicia é votado en referendo cun 92% de votos a favor.

18 de xullo de 1936: golpe de Estado do exército comandado polo xeneral Franco e inicio da Guerra Civil.

LONGA NOITE DE PEDRA

O levantamento militar de xullo de 1936 trunca no só a consolidación dos proxectos políticos, sociais e culturais iniciados,
senón tamén a vida dos precursores e a de moitos animadores destas iniciativas.

Franco Bahamonde ; xeral aos 34 anos , foi logo o xefe de Estado español que gobernou de forma ditatorial entre abril de 1939 e novembro de 1975........un longo paréntese para as liberdades máis básicas.

Morte, depresión e exilio son as consecuencias inmediatas.
Ramón sufre de preto a crueldade fascista: en agosto de 1936 asesinan en Pontevedra a Alexandre Bóveda.

Pouco máis tarde, temendo pola súa vida ameazada, ingresa no exército (foi chamado na “quinta” que lle correspondía) no bando chamado “nacional”.

En 1939 finaliza a guerra civil coa vitoria dos integrantes do autoproclamado “bando nacional”, chamados así en oposición aos leais á República, coñecidos como “republicanos”.

Tras sufrir unha forte depresión, na posguerra súmase a pequenos grupos que preparan a reconstrución cultural e política do país.

1940-1944: II GUERRA MUNDIAL

En 1942 cursa en Madrid a especialidade de Filosofía e tamén participou na reconstrución clandestina do PG, pasando a formar parte do seu Comité de Dirección.

Aproveitou a estadía en Madrid para impulsar tres proxectos iniciais do partido: tomar contacto cos galeguistas exiliados, cos nacionalistas cataláns e vascos e co resto das forzas antifranquistas clandestinas.

Ø Setembro de 1939: invasión do exército alemán de Polonia (inicio oficial da II Guerra Mundial).

Ø 4 de Xaneiro de 1944: batalla de Montecasino.

Ø 6 de Xuño de 1944: desembarco aliado de Normandía.

1946-1970: “posguerras”.

No ano 46, axudado por nacionalistas vascos, Ramón Piñeiro cruzou os Pirineos a pé e, dende a fronteira, viaxou a París para entrevistarse co presidente do goberno republicano no exilio, José Giral. A súa misión era dobre: por unha banda, conseguir que se incluíse un ministro galego no dito goberno e que este fose Castelao, tal e como acordaran todas as forzas democráticas galegas; por outra, informarse dos plans e medios que o goberno tiña para derrocar o réxime de Franco. Conseguiu ambos os propósitos, mais quedou desolado ao constatar que o proxecto de Giral para rematar co franquismo era inxenuo e irrealizable, froito do descoñecemento da verdadeira situación que se vivía en España.

Afonso Daniel R. Castelao.

De volta a Madrid, Ramón Piñeiro foi prendido nunha reunión na que ía informar os outros grupos clandestinos das súas xestións en Francia. Foi condenado a seis anos de cárcere, dos que cumpriu tres.

En resposta ao afogamento da cultura galega que o franquismo practicaba sistematicamente, Ramón Piñeiro redactou un documento de denuncia que foi asinado por diversos centros galegos de América e repartido na nosa lingua, en inglés e en francés na VIII Asemblea Xeral da UNESCO (1954), causando o desconcerto entre a delegación española, presidida polo ministro de Educación. Xesús Alonso Montero deulle a este episodio o nome de "batalla de Montevideo".

Ramón Piñeiro foi o director literario de Galaxia. Un dos primeiros propósitos da editorial foi crear unha revista, Grial, para a que non se conseguiría autorización gobernamental ata o ano 1963.

A partir do ano 1966, Ramón Piñeiro foi convidado durante catro veráns ao Middelbury College de Vermont (EEUU) para impartir cursos sobre o a sociedade e o pensamento españois. En 1967 ingresou na Real Academia Galega co discurso A linguaxe e as linguas, en que, en opinión de Henrique Monteagudo, poden atoparse ecos dos estudos de sociolingüística que estaban xermolando naqueles anos nas universidades norteamericanas.

1967

Ø 27 de xaneiro: en Cabo Cañaveral (Florida) incéndiase o Apolo 1.

Ø Fúndase a UPG (Unión do Pobo Galego) e o PSG (Partido Socialista Galego).

Ø 3 de Decembro: en Sudáfrica, o Dr. Christian Barnard e o seu equipo realizan o primeiro transplante de corazón.

1969

Ø O ser humano pon o pé na Lúa por primeira vez.

1970-1990: TRANSICIÓN POLÍTICA E CRISE ECONÓMICA:

1974:

Ø Crise económica provocada polo embargo de petróleo dos países árabes.

1975:

Ø Morte do Xeneralísimo Francisco Franco Baamonde (O Ferrol; A Coruña, 4 de Decembro de 1892 – Madrid, 20 de novembro de 1975): vai rematando a Dictadura e avanzando o cambio político.

1979

Ø Celébranse as primeiras eleccións democráticas en España despois da Ditadura do xeneral Franco co triunfo do partido da U. C. D. (Unión de Centro Democrático), que tiña como principal líder a Adolfo Suárez.

Ø O 20 de outubro de 1981 celébranse as primeiras eleccións ao Parlamento de Galiza. Con Antonio Rosón (UCD) na presidencia da Mesa, os 71 deputados saíntes duns comicios moi apertados elixen a Xerardo Fernández Albor como primeiro presidente da Xunta. O Goberno xorde coa misión de poñer en práctica o Estatuto de Autonomía, ratificado en referendo en decembro de 1980.

Ø Preocupado por asegurar a presenza galeguista no primeiro Parlamento galego, cando chegaron as eleccións autonómicas aceptou a oferta do PSdeG-PSOE de ir como independente nas súas listas. Deste xeito, foi elixido deputado autonómico, o que lle deu a oportunidade de traballar a prol da Lei de normalización lingüística, aprobada por unanimidade en 1983. Nese mesmo ano, Ramón Piñeiro foi elixido presidente do primeiro Consello da Cultura Galega, cargo que ocuparía ata o seu pasamento en 1990.

Ø No ano 1987 deronlle a medalla``CASTELAO´´.

Ø En 1993 construíuse na súa honra o Centro Ramón Piñeiro para a investigación en humanidades.

GRAZAS, RAMÓN; FUCHES UN DOS BOS E XENEROSOS!

ECONOMÍA E PENSAMENTO DA É`POCA 1915-1990

2009-05-15T11:47:00.013+02:00

ECONOMÍA E PENSAMENTO NA ÉPOCA DE Ramón Piñeiro (1915-1990)

ECONOMÍA

CARACTERÍSTICAS:

Hai unha crise económica en grande parte de España.
Nacemento da industria fabril.
Desenvolvemento dos servizos urbanos.
Expansión do sistema bancario rexional.
Foi a posta en marcha do ferrocarril A Coruña - Vigo - Madrid a través de Monforte. Isto facilitou o tráfico da mercadoría.

Século XX

Ata 1939.

O 50% da poboación é empregada no rural e cunha economía de subsistencia.
Crise dos servizos sociais nos anos vinte: España sofre desigualdades endémicas (económicas e culturais): en poucas mans acumúlanse grandes riquezas. O resto, vive con grandes carencias.
A II República trata de fomentar unha maior igualdade e solidariedade.
Guerra civil (1936-1939): supón unha grande perda económica para o Estado no seu conxunto.

1939-1945.

· 1939-1945: o 1 de abril de 1939 acabou coa victoria do bando nacionalista, liderado polo xeral Franco. En 1942 comeza a Segunda Guerra Mundial (a economía estabilízase na mediocridade,aínda que se beneficia lixeiramente).

· Ao final da guerra en 1945 , non supuxo unha mellora na situación económica de España.

1945-1953

Illamento internacional polo asentamento no poder da ditadura do xeneral Franco o que supón graves retrasos
con respecto á época de desenvolvemento que inician outros países: crise económica.

Hacia os anos 1950 , a situación económica empezou mellorar debido ao cambio nas políticas económicas.

1953-1959.

Ruptura paulatina do illamento político internacional: a situación económica vai mellorando en gran parte grazas á emigración.

1959-1969

Apertura ao exterior: aumenta o ritmo de desenvolvemento á par que comeza a industrialización do país.
Posta en marcha do plan de estabilización.

Crise internacional pola subida dos prezos da enerxía: aumento moi considerable do paro.

Þ Subscríbense os pactos da Moncloa para atallar a gravidade da crise económica.

PENSAMENTO

1915-1923

Þ A Galiza na que nace Ramón Piñeiro é un país intelectualmente inquedo. Como mostra, constitúese o Seminario de Estudos Galegos que ten, entre outras funcións, dinamizar o desenvolvemento da cultura galega.

Þ Á saudade dedicaría Ramón Piñeiro outros catro traballos máis ("A filosofía e o home", "Para unha filosofía da saudade", "Saudade e sociedade, dimensións do home" e "A saudade en Rosalía") que, en 1984, reuniría no libro Filosofía da saudade.

1933-1936

O imaxinísmo (predominio cultural da imaxinación) e o neopopulísmo (cultura baseada nas raíces populares “culturizadas”) son dúas correntes moi activas na época.

A ideoloxía fascista provoca feitos como os de Tui: asasinato de e Alexandre Bóveda, gran intelectual galego.

O Partido Galeguista trata de aglutinar o sentimento galego. Ramón ingresa nel.

A partir deste momento Piñeiro entra nun período de intensa actividade política que o levaría a exercer en 1936 como secretario do Comité Provincial do Estatuto de Autonomía organizado polo Partido Galeguista.

Posguerra: 1939 e ata a morte do xeneral Franco.

Gran parte da literatura e da intelectualidade tivo que sobrevivir no exilio americano, debido á censura e á marcha de gran parte de intelectuais.

Ramón fixo aquí todo o que estivo na súa man por recuperar unha cultura arrasada.

O período de máis de dous anos que va dende as eleccións de novembro do 1933 ás do Frente Popular, en febreiro do 1936, caracterizouse por unha situación de bloqueo, debida a varios motivos:

Os sucesivos gobernos carecían de estabilidade política e parlamentaria.

A maioría das súas accións revelaban máis unha voluntade de revisar as reformas do período azañista que unha vocación de construir un régimen republicano de base conservadora.

A polarización social e política de España aumentou. Exemplo delo foron os sucesos de outubro do 1934.

1975-1981.

Durante os últimos anos do franquismo, Ramón Piñeiro ocupouse tamén de facilitar a creación dun partido socialista e outro de tendencia democristiá galegos, convencido de que "a maioría de idade política de Galicia tiña que consistir mesmamente en que deixase de existir un partido galeguista para que fosen galeguistas todos os partidos democráticos". Con todo, el non se integrou en ningunha destas formacións, pois coidaba que cumpría continuar facendo unha política cultural á marxe dos partidos que servise para galeguizar a parte da sociedade que non militaba en ningún deles.

A situación cambiou coa chegada da democracia e, con ela, da posibilidade da autonomía. Ramón Piñeiro comezou por apoiar diversos manifestos a prol da consecución dun auténtico autogoberno para Galicia e por participar na formación da sociedade de estudos e opinións Realidade Galega, que esixiu para o noso país un estatuto que lle garantise niveis de autonomía equivalentes aos do País Vasco e Cataluña.

Nas primeiras eleccións democráticas foi candidato ao senado por Lugo nunha candidatura de unidade dos partidos que propugnaban o federalismo. A pesar de que a apoiaban o Partido Popular Galego (demócrata-cristiáns galeguistas), o PSG, o PSOE, o PC e o Movemento Comunista de Galicia, os seus resultados foron cativos.

1981-1990.

Preocupado por asegurar a presenza galeguista no primeiro Parlamento galego, cando chegaron as eleccións autonómicas aceptou a oferta do PSdeG-PSOE de ir como independente nas súas listas. Deste xeito, foi elixido deputado autonómico, o que lle deu a oportunidade de traballar a prol da Lei de normalización lingüística, aprobada por unanimidade en 1983. Nese mesmo ano, Ramón Piñeiro foi elixido presidente do primeiro Consello da Cultura Galega, cargo que ocuparía ata o seu pasamento en 1990. mundo.

Obra.

- Lembrando a Castelao (SEPT, 1975).
- Vicisitudes históricas da cultura galega (1975).
- Filosofía da saudade (Galaxia, 1984).
- Castelao político (1986).

Participou na creación do Consello da Cultura Galega no ano 1983 e foi o seu primeiro presidente, cargo que ocupou ata a súa morte.

Pola dedicación, total e desinteresada da súa vida na defensa de Galicia e da súa cultura, debe ser unha referencia moral indiscutible e necesaria cara ás novas xeracións.

Os seus traballos sobre pensamento e filosofía, dedicados maioritariamente á " saudade", así como as súas traducións supuxeron un "paso decisivo" para a normalización do galego como lingua con capacidade para expresarse en todos os campos do saber.

Os alumnos e as alumnas de 6º E.P.O

CARICATURA DE ALMA

2009-05-14T21:48:00.002+02:00

CARICATURA DE MARTA

2009-05-14T21:47:00.002+02:00

CARICATURA DE JUAN

2009-05-14T21:46:00.002+02:00

CARICATURA DE PAULA

2009-05-14T21:45:00.002+02:00

CARICATURA DE RODRIGO

2009-05-14T21:44:00.000+02:00

CARICATURA DE ANTONIO

2009-05-14T21:43:00.000+02:00

CARICATURA DE MARÍA

2009-05-14T21:42:00.001+02:00

CARICATURA DE DANIEL SÁNCHEZ

2009-05-14T21:41:00.002+02:00

CARICATURA DE COLOMÁN

2009-05-14T21:40:00.000+02:00

CARICATURA DE CARLOTA

2009-05-14T21:39:00.003+02:00

CARICATURA DE ANDREA

2009-05-14T21:39:00.002+02:00

CARICATURA DE MARIÑA

2009-05-14T21:38:00.002+02:00

CARICATURA DE CANDELA

2009-05-14T21:36:00.002+02:00

CARICATURA DE RITA

2009-05-14T21:35:00.000+02:00

CARICATURA DE VICTORIA

2009-05-14T21:34:00.002+02:00

CARICATURA DE ÁLEX

2009-05-14T21:33:00.000+02:00

CARICATURA DE MARTÍN

2009-05-14T21:16:00.002+02:00

CARICATURA DE DAVID

2009-05-14T21:15:00.001+02:00

CARICATURA DE ZELTIA

2009-05-14T21:10:00.002+02:00

CARICATURA DE PEDRO

2009-05-14T21:08:00.002+02:00

CARICATURA DE NOA

2009-05-14T21:06:00.000+02:00

CARICATURA DE NOELIA

2009-05-14T21:05:00.002+02:00

CARICATURA DE DANIEL BALSA

2009-05-14T20:59:00.001+02:00

CARICATURA DE DANIEL ANDRÉ

2009-05-14T20:50:00.005+02:00

CARICATURA DE IRENE

2009-05-14T16:48:00.004+02:00

Celebración das letras Galegas (3 ESO)

2009-05-14T15:31:00.002+02:00

O día 20 de maio de 1963 a aprobación duna proposta de tres membros da Real Academia Galega produciu un xiro na historia da nosa lingua: a celebración do Día das Letras Galegas, elixiuse ese día co motivo do centenario da publicación de Cantares Gallegos de Rosalía de Castro coa finalidade de realizar unha homenaxe a todas as persoas que destacaron pola súa creación literaria ou ben pola súa defensa do idioma galego.

Co paso dos anos esta celebración converteuse nunha data festiva para todos os galegos tanto persoas de a pé coma institucións públicas celebran este día con moita ledicia; nos medios de comunicación coma na Voz de Galicia neste día escríbese toda a portada en galego, nas universidades celébranse conferencias e facilítase a accesibilidade ás obras máis coñecidas do autor homenaxeado.Nos colexios tanto os cativos cama os maiores preparan obras de teatro, recitais de poesía, investigacións,... para coñecer mellor a vida do autor en cuestión os concellos organízanse concursos para fomentar o amor cara á nosa literatura e premian os concursantes con toda clase de agasallos, e ademais de pasar unha tarde entretida comprenderemos o significado da loita dos nosos antepasados pola lingua.

A pesar de ser un día que se festexa dende hai moito tempo na actualidade propúxose que este día non laborable se cambiara polo San Xoán alegando que é un día que viven con moito xúbilos todos os galegos e que forma parte da nosa tradición.

Alonso e Nico

2009-05-14T15:26:00.001+02:00

Alonso E Nico

View more presentations from Stain3.

Guillermo e Gonzalo

2009-05-14T15:20:00.001+02:00

Guille E Gonzalo

View more presentations from Stain3.

CARICATURAS DE RAMÓN PIÑEIRO LÓPEZ

2009-05-14T12:33:00.025+02:00

DANIEL ANDRÉ ÁLVAREZ SÁNCHEZ

DANIEL BALSA GALLEGO

NOELIA BARRIENTOS GONZÁLEZ

NOA BENTANCUR LÓPEZ

IRENE CABEZAS COLINAS

PEDRO CAO EIRIZ

ZELTIA COUTO PENAS

DAVID GAGO ALEMPARTE

MARTÍN HURTADO GÓMEZ

ÁLEX LAMAS CARNOTA

VICTORIA LÓPEZ PÉREZ

RITA LORENZO PÉREZ

CANDELA MOURIS NEIRA

MARIÑA PENA GARCÍA

ANDREA PÉREZ DIÉGUEZ

CARLOTA PERILLE HURTADO

COLOMÁN SAMPRÓN GARCÍA

DANIEL SÁNCHEZ GARCÍA

MARÍA SÁNCHEZ HEPPE

ANTONIO SANJURJO RODRÍGUEZ

RODRIGO TAIBO BOQUETE

PAULA XIAO ULLOA ARIAS

JUAN VÁZQUEZ GONZÁLEZ

MARTA VIDAL SEIJAS

ALMA YÁÑEZ VARELA

FACETA HUMANA

2009-05-14T10:59:00.003+02:00

DESCOÑECIDO RAMÓN PIÑEIRO

Culto, discreto, reflexivo e afable, Ramón Piñeiro representa para a cultura do país non so aquilo que plasmou nos libros senón os froitos do debate e a comunicación permanente con infinidade de persoas que fixeron famosa a súa mesa camilla. Intelectual prestixioso e político singular pouco preocupado por acadar postos de poder, o autor que este ano recibe a homenaxe do Día das Letras Galegas foi figura clave do Galeguismo Culto.

Ramon Piñeiro Lopez naceu no seo duna familia labrega en Lugo, nunha aldea do Concello de Láncara, Armea. Tivo sete irmans dos que tres morreron sendo nenos.

O seu pai, Salvador Piñeiro García, preocupouse moito pola educación dos seus fillos, unha preocupación superior a da xente humilde da epoca. Iso explica que Ramon xa antes de ir a escola soubese ler, escribir e resolver operacions matemáticas.

Entre 1924 e 1928 Ramon Piñeiro descubriu a literatura; tamén a literatura na sua lingua, e quedou impresionado ao decatarse de que o seu idioma, que a escola desprazaba, era tan apto coma o castelán para a literatura e poesía.

A mala situación económica da familia impediu inicialmente que el pudiese continuar os seus estudios polo que regresou a casa para dedicarse os labores de campo por un escaso tempo dado que, como di a súa irmá “Non lle gustaba nada o traballo do campo”.

A familia resolveu enviar a Ramón a Sarria, onde levaría a contabilidade do comercio dun amigo do pai, ali tivo o seus primeiros contactos co Galeguismo.

Mais tarde Ramón Piñeiro volve a Lugo para cursar o bacharelato superior axudándose das circunstancias de que a sua irmá tiña traballo e casa naquela cidade. Alí medrou o seu sentimento galeguista, polo que fundou canda os seus compañeiros de instituto a Mocidade Galeguista de Lugo, da que foi secretario de cultura. A sua entrega a causa levarono a relacionarse cos lideres do Partido Galeguista. En 1936 foi elixido secretario do Comité Provincial do Estatuto de Autonomía no que estableceu amizade con Otero Pedrayo, Alexandre Bóveda, Castelao e Gómez Román.

O 18 de xullo produciuse o levantamento militar franquista contra o Goberno Republicano. Dende o momento en que os sublevados tomaron o control Ramon estivo en perigo, en diversas ocasions tivo que esquivar so, ou ca axuda de coñecidos, a detención ou a morte. Finalmente incorporouse as filas do bando franquista para evitar represalias. Malia derrota na Guerra Civil das liberdades que articularan a Autonomía Galega seguiu militando no Partido Galeguista. Fixo de enlace entre a dirección do partido no exilio e os grupos do interior ata que foi detido en 1946 e condenado a seis anos de cadea dos que cumpriu tres en diversos penais.

En Santiago de Compostela comeza, despois de rematada a guerra española, a súa carreira universitaria que continuará en Madrid cos estudios de Filosofía. Expón a partir de ahí unha nova visión ideolóxica do pobo galego baseada na conservación de aspectos culturais diferenciados. Sendo o idioma o factor determinante introduce a Saudade como un distintivo característico da Comunidade Galega.

Na súa parte cultural destaca a súa participación nalgunha das institucións da cultura do país. Piñeiro logrou montar dende os inicios dos cincuenta toda unha serie de iniciativas culturais: creación da editorial Galaxia, fundación da revista de pensamento Grial, e da Revista de Economía de Galicia, que tiñan por finalidade a conservación do idioma galego, tarefa que ante a agresión franquista consideraba prioritaria.

Aínda que se destacan a súa parte cultural a grande parte de súa vida estivo relacionada coa política, sempre dende a defensa de Galicia e a súa lingua.

En 1967 ingresou na Real Academia Galega e foi elixido diputado do Parlamento Galego na súa primeira lexislatura, pola súa defensa da Lei de Normalización Lingüística de 1983, da que foi un dos seus pais.

Ramón Piñeiro faleceu na cidade de Santiago no ano 1990.

Polo seu activismo cultural e a súa loita pola cultura e o idioma galego, a Real Academia adícalle o día das Letras Galegas do ano 2009.

Tiña a apariencia dunha persoa moi aberta pero era moi tímido e reservado tanto que incluso se vía na forma de moverse, e que lle viña dos anos de dictadura e do tempo pasado no cárcere; necesitaba da privacidade para sacar á luz os seus pensamentos. Foi unha persoa mediadora coa que se podía chegar a acordos facilmente aspecto que potenciou e o definiu como parlamentario. De trato afable e cordial, moi aberto ás opinións alleas, nada adoctrinador, era unha persoa que favorecía os acordos, era un home de consenso. A súa filosofía baseábase no Galeguismo Politico e Culto; a creación da mesma, unha filosofía propia para Galicia, foi a salvación do Galeguismo segundo varias persoanalidades da nosa cultura.

Era un home pouco lucido en público, reservado e discreto, prefería o estrato privado para dar a coñecer as súas opinións. Son famosas as tertulias que se fixeron o redor da súa mesa. Era no seu piso de Santiago, ao redor da súa mesa camilla onde recibía a personalidades do Galeguismo, estudiantes universitarios e aos mais novos e lles trasmitía a súa visión de Galicia intentando captalos para o Galeguismo. Din que falar de Ramón Piñeiro sen a súa e como falar do rei Arturo sen a mesa redonda.
Segúndo un dos seus amigos “unha das millores experiencias era falar con el na súa mesa camilla con braseiro épico. Piñeiro hipnotizábate cos seus ollos de aviador e acompañaba as súas palabras cun contínuo acenar das mans e os brazos diante dos ollos, como si estivera manexando os mandos dunha nave espacial". Don Ramón Piñeiro non tivo moitos medios. Viviu sempre de xeito humilde. O asombro é que sempre tiña tempo, e sobretodo, tiña unha mesa cósmica.

Ollando ó redor vería mal realizadas e mal encarnadas as súas ansias. Represión, clandestinidade, diferenzas e ruptura co exilio, renuncia ao partido galeguista....
Xunto a outras persoas esgotara a vida nesas cousas, obrara abnegadamente e con proveito para o país. E, con todo, faltándolle días nada máis, sabendo que todo concluíra, el sabía que non era comprendido polo mundo ao que pertencía. O galeguismo, que pasara de ser o seu galeguismo cultural a un nacionalismo dunas esquerdas que non era capaz de comprender, nin sequera eran unhas esquerdas parecidas ás que el coñecera na República e na clandestinidade.
Piñeiro defendeu sempre a súa filosofia piñeirista que foi moi discutida. Sabía que o seu sacrificio dera froitos na sociedade e na política. Sen o seu traballo e o dos compañeiros de xerazón política a Galicia actual non existiria deste modo. Aínda que non llo recoñecesen, el sabía que tiña razón. El tamén aceptaba que existía esta verdade amarga, esa dualidade de opinións sobre a súa filosofía piñeirista. “¿Como pode un idealista que entregou a súa maneira de vida á causa de Galicia non sentirse fracasado?”

De Ramón Piñeiro se descoñecen moitos momentos da súa vida tivo momentos escuros por exemplo seguimos sen saber porque Piñeiro foi preso nos anos 40. Os anos escuros sobre Piñeiro foron acrecentados, e os seus herederos non aportan información; polo tanto seguimos descoñecendo os datos.

Moitos dos seus coñecidos pensan que foi unha figura esencial da cultura do país e o adicarlle o día das Letras Galegas servirá para revisar a súa obra, coñecelo un pouco máis e debater sobre as súas ideas.
Ramón Piñeiro era considerado polo seus amigos e coñecidos como un entregado a Galicia, era unha referencia moral para as novas xeracións e contribuiu para que o galego contribuíse como unha lingua culta. “Un home de cultura, un intelectual poseedor dunha ética impecable... home de fortuna... sempre vivindo ou sobrevivindo co xusto e que nunca se quixo veneficiar de nada... e ao cal curiosamente ... non lle gustaba o campo nen o polbo”.

BIOGRAFÍA DE RAMÓN PIÑEIRO LÓPEZ

2009-05-13T18:42:00.005+02:00

Ramon Piñeiro López naceu no seo dunha familia labrega da parroquia de Armea, concello de Láncara (Lugo), en maio de 1915. Era fillo de Vicenta López Fernández e de Salvador Piñeiro García, quen sempre demostrou unha preocupación pola cultura e pola educación dos seus pequenos superior á habitual naquela epoca entre a xente humilde. Isto, xunto coa curiosidade e intelixencia de Ramón, explica que xa antes de chegar, con seis anos á escola, o neno soubese ler, escribir e resolver alunhas operacións matemáticas. Se a escola non supuxo dificultades intelectuais para Ramón Piñeiro, si que lle causou un forte impacto o percibir adiglosia presente na sociedade.

Entre 1924 e 1928, Ramón Piñeiro cursou en Lugo o bacharelato elmental. Neses anos descubriu a literatura; tamén a literatura na súa lingua, que lle chegou da man de poetas galegos . Quedou inpresionado ao decatarse de que o idioma de canpesiños que a escola desprezaba era tan apto coma o castelán para as sutilezas da poesía.

A difícil situación económica da familia impediu que ao principio Piñeiro puidese continuar cos seus estudos polo que regresou a casa para traballar no canpo. Aconsellados polo fillo do secretario do concello de Láncara, a familia decidíu enviar a Ramón a Sarria, onde levaría a contabilidade do comercio dun amigo do pai . Alí tivo os seus primeiros contactos co galeguismo. Subscribiuse ao diario El pueblo gallego, onde escribían artigos na lingua de Rosalía destacados inteletuais como Ramón Otero Pedrayo.

Ao remate deste ano, volveu a Lugo para cursar o bacharelato superior. Aquí medrou o seu sentimento galeguista e fundou xunto cos seus compañeiros de instituto a Mocidade Galeguista de Lugo, da que foi secretario de cultura. A súa intelixencia e a súa entrega levárono a relacionarse cos líderes do Partido Galeguista e a desenvolver importantes cargos.

Trala guerra a Ramón Piñeiro naceulle un grande interese pola filosófía. Trasládase a Santiago de Compostela para estudar a carreira de Filosofía e Letras e en 1942 marcha para Madrid para cursar a especialidade de Filosofía.

Aproveitou a súa estadía en Madrid para impulsar tres proxectos iniciais do partido: tomar contacto cos galeguistas exiliados, cos nacionalistas cataláns e vascos e co resto das forzas antifranquistas clandestinas. Foi condenado a seis anos de cárcere, dos que crumpriu tres.

Ao saír da cadea, Ramón Piñeiro decicíu abandonar a sua loita política na clandestinidade e optou pola loita cultural. Uniuse ao proxecto de levar adiante unha nova editorial, Galaxia que lle permitise facer públicas as suas ideas. Logo de instalarse en Santiago coa sua muller Isabel López García decidiu manter relación cos mozos que chegaban a cidade para cursar os seus estudos universitarios. Pola famosa mesa de braseiro da súa casa na rúa Xelmirez pasarían durante dúas décadas moitos rapaces con inquedanzas culturais e políticas.

Ramón Piñeiro foi director literario da editorial Galaxia. No seo da mesma, creouse a revista Grial onde Piñeiro publicou o seu primeiro ensaio “Significado metafísico da saudade”.

Á saudade dedicaría Ramón Piñeiro outros catro traballos mais: "Á filosofia e o home", "Para unha filosofia da saude saudade", "Saudade e sociedade dimensións do home" e "A saudade en Rosalía" que, en 1984 reuniría no libro Filosofia da saudade.

A partir do ano 1966, Ramón Piñeiro foi convidado durante catro veráns ao Middeibury College de Vermont ( EEUU) para impartir cursos sobre a sociedade e o pensamento españois. En 1967 ingresou na Real Galega co discurso A linguaxe e as linguas.

Durante os últimos anos do franquismo, Ramón Piñeiro dedicouse a facilitar a creación de varios partidos políticos. Nas primeiras eleccións democráticas foi candidato ao senado por Lugo. Cando chegaron as eleccións autonómicas foi elexido deputado autonómico o que lle deu a oportunidade de traballar en prol da lei de normalización liguística, aprobada por unanimidade en 1983. Nese mesmo ano, foi elexido presidente do primeiro consello da cultura galega, cargo que ocuparía ata o seu pasamento en 1990.

Rebeca e Fátima

2009-05-13T15:48:00.002+02:00

A obra de Ramón Piñeiro Lopez que atopamos foi:
A filosofía i o home (1963)
A lingoaxe i as língoas (1967; reed. facs. Consello da Cultura Galega, 1994)
A lingua, sangue do espíritu (1959)
· A obra escrita por Ramón Piñeiro non é abundante e estivo centrada polo xeral na filosofía da "saudade". En calquera caso publicou numerosos artigos en Galaxia, onde asinaba baixo o pseudónimo de Luís Veiga do Campo, así como colaboracións en obras colectivas e prólogos de numerosos libros (de Novoneyra, Masside, Méndez Ferrín, Lugrís, etc.).
A saudade en Rosalía (1952)
Cartas para os amigos (1992)
Castelao político (1986)
Da miña acordanza (Galaxia, 2002)
Filosofía da saudade (Galaxia, 1984)[17]
Galicia (1999)
La saudade (1953)
Lembrando a Castelao (SEPT, 1975)
Obra
Olladas no futuro (Galaxia, 1974)[16]
Pra unha filosofía da saudade (1953)
Siñificado metafísico da saudade (1951)
Un epistolario de Ramón Piñeiro (2000) Vicisitudes históricas da cultura galega (1975)

JOrge e Carlos

2009-05-13T15:46:00.002+02:00

Os libros que escribiu Ramón Piñeiro son:

Siñificado metafísico da saudade (1951) .
A saudade en Rosalía (1952)
La saudade (1953)
Pra unha filosofía da saudade (1953)
A lingua, sangue do espíritu (1959)
A filosofía i o home (1963)
A lingoaxe i as língoas (1967; reed. facs. Consello da Cultura Galega, 1994)
Olladas no futuro (Galaxia, 1974)[16]
Lembrando a Castelao (SEPT, 1975)
Vicisitudes históricas da cultura galega (1975)
Filosofía da saudade (Galaxia, 1984)[17]
Castelao político (1986)
Cartas para os amigos (1992)
Galicia (1999)
Un epistolario de Ramón Piñeiro (2000) Da miña acordanza (Galaxia, 2002)

Lucía, Carla e Marta G

2009-05-13T15:44:00.002+02:00

A linguaxe e as linguas (Galaxia, 2008). Presentación editorial: El 25 de noviembre de 1967, Ramón Piñeiro ingresaba en la Real Academia Galega pronunciando el discurso titulado A linguaxe e as linguas (El lenguaje y las lenguas), en el que aborda la leingua y su relación con la identidad colectiva del pueblo gallego. El texto se recoge en este libro acompañado de un prólogo de Henrique Monteagudo y junto al discurso de respuesta de Domingo García-Sabell.

Olladas no futuro (Galaxia, 2008). Presentación editorial: Las preocupaciones y la curiosidad intelectual de una de las figuras fundamentales para entender la historia gallega reciente. Escritos durante un período que abarca veinticinco años de la vida de Ramón Piñeiro, los textos reunidos en Olladas no futuro (Miradas en el futuro) forman parte ya de la historia del pensamiento en y sobre Galicia. Reflexiones sobre un tiempo que iluminan y ayudan a pensar el presente.

Filosofía da saudade (Galaxia, 2009). Presentación editorial: Este libro reúne los ensayos escritos por Ramón Piñeiro sobre la "saudade". El lector tiene así a su disposición una de las aproximaciones más importantes a un tema transcendental para la cultura gallega. Filosofía da saudade (Filosofía de la "saudade") trata en profundidad el sentimiento de la singularidad ontológica del hombre y lo hace como una posibilidad nueva de ver el mundo y el misterio de la existencia.

Guillermo e Gonzalo

2009-05-13T15:40:00.003+02:00

•TEn unha breve produción ensaística (mesmo a de carácter lingüístico-literario, como a que se recolle en Olladas no futuro, de 1974) ten como punto de partida o pensamento filosófico: Siñificado metafísico da saudade (1951), Pra unha filosofía da saudade (1953), A saudade e Rosalía (1962)... No ano 1967 ingresa na Real Academia Gallega cun discurso titulado A lingoaxe i as língoas (1967). Xa en época democrática sae eleito deputado independente do Parlamento de Galiza polas listas do PSdeG-PSOE e desde 1983 até a súa morte, acontecida en Compostela en 1990, Ramón Piñeiro será presidente (o primeiro) do Consello da Cultura Galega.

Marta C e Candela

2009-05-13T15:35:00.001+02:00

A obra escrita por Ramón Piñeiro non é abundante e estivo centrada polo xeral na filosofía da "saudade". En calquera caso, publicou numerosos artigos en Grial [25], onde asinou ás veces baixo o pseudónimo de Luís Veiga do Campo, así como colaboracións en obras colectivas e proemios de numerosos libros (de Novoneyra, Masside, Méndez Ferrín, Lugrís, etc.).
Siñificado metafísico da saudade (Colección Grial, 1951)
A saudade en Rosalía (Galaxia, 1952)
A lingua, sangue do espíritu (Galicia, Bos Aires, 1952)
Pra unha filosofía da saudade (Galaxia, 1953 [26])
A filosofía i o home (Grial, 1963)
A lingoaxe i as língoas (Galaxia, 1967; reed. facs. Consello da Cultura Galega, 1994 [27])
Olladas no futuro (Galaxia, 1974[28])
Lembrando a Castelao (SEPT, 1975)
Vicisitudes históricas da cultura galega (Ediciós do Castro, 1975)
Saudade e sociedade, dimensións do home (1975)
Filosofía da saudade (Galaxia, 1984[29])
Castelao político (Anthropos, Barcelona, 1986)
Cartas para os amigos (El Correo Gallego, 1992 [30])
Un epistolario de Ramón Piñeiro (Galaxia, 2000 [31])
Galicia (Galaxia, 2001)
Da miña acordanza. Memorias (Galaxia, 2002 [32])
Ademais, fixo, xunto a Celestino Fernández de la Vega, tarefas de tradutor, verquendo ao galego obras como Cancioeiro da poesía céltica (Alt-keltische Dichtunguen, de Julius Pokorny, en 1952) -tradución premiada pola Editorial Bibliófilos Gallegos- e Da esencia da verdade (Von Wessen der Wahrkeit) (de Heidegger, en 1956).
Finalmente, Piñeiro impulsou e preparou persoalmente a edición en 1958 do Diccionario enciclopédico gallego castellano de Eladio Rodríguez, inédito desde a morte deste, en 1949. A obra publicouse por Galaxia en tres tomos, nos anos 1958, 1960 e 1961, respectivamente, incluíndo no terceiro un apéndice con voces achegadas por outros colectores, entre eles o propio Piñeiro. Xa en 1956 tiña o proxecto de publicar un "Gran Diccionario da Lingua Galega", que incluiría tanto o léxico utilizado na literatura clásica galega como o léxico vivo na fala, pero o proxecto nunca callou.Cómpre salientar tamén a súa amplísima correspondencia con practicamente todos os persoeiros da cultura galega. A súa correspondencia publicouse en Olladas no futuro (1974), Cartas para os amigos (1992), Un epistolario de Ramón Piñeiro (Del Riego, Galaxia 2000) ou un conxunto de 49 cartas que levou por título Cartas de Ramón Piñeiro a Ricardo Carballo Calero (2004), ademais das coleccións parciais que foron publicándose en diferentes entregas dos Cadernos Ramón Piñeiro.

CONTORNO XEOGRÁFICO RAMÓN PIÑEIRO

2009-05-13T13:55:00.016+02:00

Ramón Piñeiro vive entre Galicia, Madrid, Asturias e París.

En Armea, Láncara naceu Ramón Piñeiro.

Traballou nunha ferretería en Sarria.

En Lugo estudou o bacharelato.

En París estivo exiliado.

Madrid. Estudou Filosofía.

Xixón, aquí casou Ramón Piñeiro.

Middlebury: impartiu cursos de verán.

Santiago de Compostela. Nesta cidade estudou, viviu e morreu Ramón Piñeiro.

A FACETA GALEGUISTA DO AUTOR

2009-05-13T08:49:00.004+02:00

Os seus traballos sobre pensamento e filosofía están dedicados maioritariamente á saúde, así como as súas traduccións.

Piñeiro foi discutido toda a vida: tanto as súas decisións como a súa personalidade.

Sen o seu traballo e os dos compañeiros da xeración política, a Galicia de hoxe non sería de este modo.

Converteu a súa mesa de braseiro nunha nave para viaxar nun relato fantástico no que daba voltas pola eternidade e o espazo.

Coñeceu a clandestinidade dos anos máis crueis da dictadura, foi un persistente que acabou na cadea cando era sinónimo de morte.

Ramón Piñeriro foi elixido en 1967 como membro numerario da súa constitución. Incorporouse a esta cun discurso sobre a linguaxe e as linguas.

"Cada lingua dálle personalidade cultural ao seu pobo e transmítella a cada un dos seus memros. Cada pobo ten a súa. Cada home ten a do seu pobo. Nós, os galegos, temos a nosa".

A nova narrativa galega

2009-05-12T13:15:00.001+02:00

A nova narrativa galega

View more presentations from Stain3.

O ensaio en Galiza

2009-05-12T13:09:00.003+02:00

O día das letras galegas dedicado a Ramón Piñeiro traballa sobre todo o xénero literario do ensaio, ata agora moi olvidado. Actualmente vive unha grande transformación, e hai algunhas editoriais que se estan dedicando só este ámbito.

Para ver máis información consulte o seguinte vínculo: http://www.culturagalega.org/noticia.php?id=14639

Saúdos

A narrativa de posguerra

2009-05-12T13:06:00.001+02:00

A narrativa de posguerra

View more presentations from Stain3.

Alonso e Nico

2009-05-12T10:32:00.003+02:00

Ramón Piñeiro López (Láncara -Lugo, 1915 - Santiago de Compostela, 1990) fue un intelectual y político español que desarrolló su actividad en Galicia. Es el homenajeado en el Día das Letras Galegas de 2009.
Se trata de una de las figuras históricas del galleguismo durante el siglo XX, clave para conseguir la continuidad de este tras la Guerra Civil Española (motivo por el cual fue encarcelado entre 1946 y 1949).
Como intelectual, fue uno de los fundadores y primeros directores de la editorial GALAXIA y de la revista Grial.
Políticamente, además de formar las Mocidades Galeguistas, fue miembro del Partido Galeguista y, más tarde, ya durante la España democrática, fue también diputado independiente del Parlamento de Galicia formando parte de la lista del PSdeG-PSOE.
Como intelectual, su principal actividad fue la de intentar despojar al galleguismo de su componente político para centrarlo en su componente cultural (a esta tendencia se la conocería desde entonces como piñeirismo). En este sentido, apeló a la saudade (concepto al que dedicó varios estudios a lo largo de su vida), el paisaje y el humor como fundamentos de la identidad de los gallegos y esencia de Galicia.
Piñeiro concebía la saudade como un sentimiento sin objeto y sin relación alguna con el pensamiento o la voluntad, que había sido ya caracterizado por diversos escritores gallegos bajo la forma de instinto de vida, de muerte, como sentimiento a superar, etc. En su concepción, contextualizada por el existencialismo filosófico, la saudade es un sentimiento de soledad ontológica, esto es, un sentimiento derivado de la singularización del ser.Su obra escrita se reparte entre trabajos de índole filosófica (con especial atención al tema de la saudade que trata desde una perspectiva existencialista heideggeriana) y trabajos de orientación lingüístico-literaria (centrados en los problemas del proceso de normalización de la lengua gallega). Fue pionero también en la traducción de obras en otros idiomas al gallego, entre las que destaca Da esencia da verdade (1956), de Heidegger.

traballo Ángela e Violeta

2009-05-12T10:30:00.003+02:00

RAMÓN PIÑEIRO LÓPEZ.

A obra escrita por Ramón Piñeiro non é abundante e estivo centrada polo xeral na filosofía da "saudade". En calquera caso publicou numerosos artigos en Galaxia, onde asinaba baixo o pseudónimo de Luís Veiga do Campo, así como colaboracións en obras colectivas e prólogos de numerosos libros (de Novoneyra, Masside, Méndez Ferrín, Lugrís, etc.).
Siñificado metafísico da saudade (1951)
A saudade en Rosalía (1952)
La saudade (1953)
Pra unha filosofía da saudade (1953)
A lingua, sangue do espíritu (1959)
A filosofía i o home (1963)
A lingoaxe i as língoas (1967; reed. facs. Consello da Cultura Galega, 1994)
Olladas no futuro (Galaxia, 1974)[16]
Lembrando a Castelao (SEPT, 1975)
Vicisitudes históricas da cultura galega (1975)
Filosofía da saudade (Galaxia, 1984)[17]
Castelao político (1986)
Cartas para os amigos (1992)
Galicia (1999)
Un epistolario de Ramón Piñeiro (2000)
Da miña acordanza (Galaxia, 2002)
Escribiu tamén as súas memorias "Da miña acordanza" (publicadas en 2002), coa colaboración de Carlos Casares, que completou as páxinas iniciais escritas polo propio Ramón Piñeiro coas transcricións das conversas que mantiveron. Ademais, foi, xunto a Celestino Fernández de la Vega, tradutor ao galego de obras como Cancioeiro da poesía céltica (de Julius Pokorny, en 1952) -tradución premiada pola Editorial Bibliófilos Gallegos- e Da esencia da verdade (Von Wessen der Wahrkeit) (de Heidegger, en 1956).
Finalmente, Piñeiro impulsou e preparou persoalmente a edición en 1958 do Diccionario enciclopédico gallego castellano de Eladio Rodríguez, inédito desde a morte deste, en 1949. A obra publicouse en tres tomos nos anos 1958, 1960 e 1961, respectivamente, incluíndo no terceiro un apéndice con voces achegadas por outros colectores, entre eles o propio Piñeiro.
Cómpre destacar tamén a súa amplísima correspondencia con practicamente todos os persoeiros da cultura galega. A súa correspondencia publicouse en Cartas para os amigos (1992), Un epistolario de Ramón Piñeiro (Del Riego, Galaxia 2000) ou un conxunto de 49 cartas que levou por título Cartas de Ramón Piñeiro a Ricardo Carballo Calero (2004), ademais das coleccións parciais que foron publicándose nos Cadernos Ramón Piñeiro.

ÁNXELA CAMIÑOS E VIOLETA CHOUCIÑO.

4º EPO

traballo de Martín e Sergio

2009-05-12T10:28:00.002+02:00

RAMON PIÑEIRO LOPEZ

Sua obra escrita repartese entre traballosos de índole filosófica (con especial atención a
ao tema de la saudade que trata dende una perspectiva existencialista heideggeriana) e traballos de orientación lingüístico-literaria (centrados nos problemas do proceso de normalización da lingua galega). Foi pioneiro tamén na traducción de obras en outros idiomas ao galego, as que destaca Da esencia da verdade (1956), de Heidegger.

Obra de Ramón Piñeiro (Ana S., Ro e Vicki Iris)

2009-05-12T10:26:00.003+02:00

Activo promotor da cultura galega, fundóu a revista mocedade galeguista(1932) e a editorial Galaxia (1950). Escribiu alguns ensaios sobre la saudade, considerada como unha creación da espiritualidad galega, desde unha perspectiva moi próxima a visión ontolóxica da angustia existencial (Significado metafísico da saudade, 1951; Para una filosofía da saudade, 1953). Tamén analizóu as actitudes da comunidad galega hacia a sua propia lingua e cultura en obras como o lenguaxe e as linguas (1967) eConsideracions sobre a cultura galega (1979).

RAMON PIÑEIRO

2009-05-07T12:10:00.086+02:00

RASGOS FÍSICOS
Ramon Piñeiro ten gafas , normalmente leva traxe e garavata.
RASGOS DE CARÁCTER
Naceu en Armea, Láncara, Lugo no mes das frores , en maio. Morreu en Santiago de Compostela aos 75 anos. Era escritor, filósofo e político. Estudou en Lugo, e foi a Universidade. Estivo na guerra e tamén no cárcere. Era moi tímido e fixo moitos amigos no partido galeguista. Tiña na súa casa unha famosa mesa camilla. Tiña unha enfermidade do fígado e por iso morreu. Se lle adican as Letras Galegas este ano 2009.

Grupo:Manzanilla composto por Cristina, Carlos, Marina, Matilda e Ramón

RAMON PIÑEIRO

2009-05-07T12:07:00.001+02:00

RAMON PIÑEIRO e a súa descripción

2009-05-07T11:48:00.028+02:00

RASGOS FÍSICOS
Era lucense, era un home canoso, levaba gafas con moito aumento, viste de forma elegante, e tiña barba e bigote, o seu nariz era grande e puntiaguda.
RASGOS DE CARÁCTER
Non lle gustaba o campo. Loitou na guerra civil. Estudiou na Universidade de Santiago, Filósofía e Letras. Foi ao cárcere durante tres anos por ser galeguísta, ao saír fundou a editorial Galaxia.
Morreu en Santiago con 75 anos.
Grupo: Chocolate con churros composto por Uxía, Sofía V, Andrés, Laura P e Santi.

Descripcion Ramòn Piñeiro.

2009-05-07T11:44:00.010+02:00

Rasgos físicos

Ramon Piñeiro tiña gafas.E tamen tiña o pelo canoso. Tiña unha barba fina, e os ollos castanos. Tiña a pel branca. Tamén tiña un luar na esquerda da cara. Soia ir vestido con traxe e garavata.

Rasgos de carácter

Tivo a heroicidade de nacer en Armea (Lancara, Lugo). Era bastante tímido.
Fundou a editorial Galaxia. Loitou na guerra e estivo na cárcere tres anos.
Coñecía a Otero Pedrayo, Castelao e Bóveda. Foi político galego. Morreu o 27 de agosto de 1990.

Grupo: Pelucheosi composto por Nacho, Ana, Sofía G, Carmen e Inés.

Descripción da vida de Ramon Piñeiro

2009-05-07T11:41:00.015+02:00

RASGOS DE CARÁCTER

Ramon Piñeiro naceu en Armea (Lancara,Lugo) no mes de maio, e morreuse en Santiago de Compostela con 75 anos. Foi un escritor, filosofo, ensaísta politico galego.

RASGOS FÍSICOS

Tiña os ollos castanos, o pelo negro e tiña gafas e garabata, tamén tiña unha barba fina e a pel branca e era fraco.

Grupo: Lume composto por María F, Lupe, Nicolas, Luís e Paula.

ASI VEMOS NOS A RAMON PIÑEIRO.

2009-05-07T11:38:00.011+02:00

Rasgos de carácter
Naceu en Armea, tiña 75 anos cando morreu en Santiago de Compostela.
Tiña unha enfermidade do fígado.
Estudiou en Lugo o bacharelato.
Interesabanlle a cultura e a política galegas.
Estivo na cárcere tres anos.
Foi político toda a sua vida e facia debates ao redor da sua mesa camilla.
Traballou como profesor.
Fundou a revista Grial e a editorial Galacxia e escribiu libros en galego.
Ten unha irma aínda viva.

Rasgos físicos
Tiña as orellas grandes e tiña gafas,tiña o prelo canoso, as cellas grosas e barba.
Case sempre levaba garabata.

Grupo: Ceras composto por: Oscar, Álvaro, Ane, María L e Laura O.

IMAXES DE OVIEDO

2008-05-15T17:32:00.007+02:00

Vista desde o aires da cidade de Oviedo

A CIDADE DE OVIEDO

Rúa de Oviedo

IMAXES DE CORESES (ZAMORA)

2008-05-15T17:28:00.005+02:00

Campos de trigo de Zamora

POBO DE CORESES

OS NOSOS RETRATOS DE ÁLVAREZ BLÁZQUEZ

2008-05-15T15:51:00.002+02:00

A Xosé María Álvarez Blázquez

2008-05-15T14:58:00.005+02:00

XOSE Mª ÁLVAREZ BLÁZQUEZ

Xose María naceu en Tui.

Foi maestro e escritor

e mais tarde editor

Da cidade de Vigo

foi cronista

despois de militar

no partido galegista

E tivo varios fillos,

e o mais coñecido

foi o primeiro nacido,

unha nena de apodo Colorín.

A ela lle adicou un libro:

Roseira do teu mencer

era o título para ler.

Alumnos de 4º de EPO de Andaina

IMAXES DA GUARDA

2008-05-15T13:59:00.003+02:00

A GUARDA TEN PRAIA

IMAXES DE PONTEVEDRA

2008-05-15T13:56:00.003+02:00

PONTE NA ENTRADA A PONTEVEDRA

PRAZA DA CIDADE DE PONTEVEDRA

IMAXES DE VIGO

2008-05-15T13:53:00.005+02:00

CIDADE DE VIGO

A CIDADE DESDE O AIRE

o PORTO DE VIGO

IMAXES DE TUI

2008-05-15T13:49:00.003+02:00

A VILA DE TUI NA BEIRA DO MIÑO

A CATEDRAL DE TUI

TÁBOA XEOGRÁFICA COMPARATIVA

2008-05-15T13:39:00.009+02:00

TUI: Vila na que naceu Xosé María Alvarez o 4 de febreiro de 1915.

PONTEVEDRA: Cidade na que fai os estudios de Maxisterio.

A GUARDA: Vila na que é destinado como mestre.

VIGO: Cidade na que vive a maior parte da súa vida e na que morre no 2 de marzo de 1985 .

CORESES: Pobo de Zamora onde é desterrado ao rematar a guerra civil española.

OVIEDO: Cidade onde se traslada durante un ano coa súa familia.

	Situación no mapa/comunidade autónoma a que pertence.	Extensión.	Costa (mar), interior ou montaña.	Nº de habitantes.	Ocupación profesional da poboación (habitantes).	Vexetación da zona.	Fauna da zona.
TUI (Cris, Sati e Álvaro)	Está no sur da provincia de Pontevedra, en Galicia, á beira do río Miño e na fronteira con Portugal.	63,8 Kms. Cadrados.	Cerca da costa.	16.948.	Turismo, comercio e servicios.	Piñeiros e eucaliptos.	Variedade de paxaros: alcaudón norteño, abubilla, lavandeira, cernícalo vulgar, grajilla, urraca, paporrubio... E animais do Miño:angula, meixón, salmón, lamprea ...
A GARDA ( Nicolás, María F. e Ramón)	Está no sur da provincia de Pontevedra, en Galicia, na comarrca do Baixo Miño e na fronteira con Portugal.	20,5 Kms. Cadrados todo o municipio.	Costa.	10.209	Servicios, turismo e pesca principalmente.	Piñeiros e eucaliptos.	Merlo, lavandeira, gaivotas, lagartixas, alcatras, pardela, ourizo.
PONTEVEDRA (Oscar, Mati e Sofia G.)	Situada no fondo da ría do mesmo nome, na provincia de Pontevedra no sur de Galicia.	117 kms. cadrados	Costa	86.000 máis ou menos	Industria forestal, sector servicios, funcionariado e turismo.	Na cidade: magnolios, plataneiros, camelias, No río Lérez biduieros, amieiros, salgueiros, freixos ...	Gaivotas, corvos, lavandeiras, avións, merlos,... Na cidade: pombas, gatos, cans ...
VIGO (María L., Inés Marina e Uxi)	Está na costa nas rías baixas, no sur da provincia de Pontevedra en Galicia	109 km cadrados	Costa.	294.772	Pesca, servicios, industria naval, industria do automóbil.	Piñeiros, abetos, eucaliptos, castiñeiros, plataneiros, camelias,	Perdiz pardilla, gaivotas, cormoráns, lavandeiras, avións, merlos,... Na cidade: pombas, gatos, cans ...
CORESES (Laura O., Luis e Nacho)	Na comarca de Campos-Pan da provincia de Zamora, no noroeste de España.	Kms. Cadrados.	Meseta interior.	1.221 Hab.	Agricultura principalmente e polígono industrial de Campo de Aviación e dous xeriátricos.	Aciñeiras, chopos, jaguarzos, codesos, madroños, e sobre todo cereais (trigo e cebada)	Lobo ibérico, lagarto ocelado, lagarto alimoche, águia real, águia culebreira, moucho real, falcón peregrino,lagartixa branca.
OVIEDO (Laura P., Ana, Andrés e Carlos)	Situada no extremo norocidental de España, no Principado de Asturias.	186,4 Kms cadrados.	Montaña	222.453	Comercio e servicios.	Carballos, Castiñeiros, abeleiras, acivros, teixos, bidueiros, faias chopos,	Merlo, pito negro, paínos, paxarinos de San Pedro, gaivotas, lagartixas, alcatraz, turón, ourizo.

RETRATO DO AUTOR NOA

2008-05-15T11:57:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR Martin g.

2008-05-15T11:54:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR ALBA SOTO

2008-05-15T11:51:00.001+02:00

RETRATO DO AUTOR DANIEL

2008-05-15T11:49:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR DANIEL

2008-05-15T11:47:00.001+02:00

RETRATO DO AUTOR MATEO

2008-05-15T11:44:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR CARMEN

2008-05-15T11:42:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR XABI

2008-05-15T11:39:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR CLAUDIA

2008-05-15T11:33:00.003+02:00

RETRATO DO AUTOR NICO

2008-05-15T11:29:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR CLARA

2008-05-15T11:27:00.001+02:00

retrato do autor juan

2008-05-15T11:01:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR MARIO

2008-05-15T10:47:00.002+02:00

RETRATO DO AUTOR LUCIA M

2008-05-15T10:41:00.004+02:00

RETRATO DO AUTOR PEDRO F

2008-05-15T10:36:00.003+02:00